Fijne Moederdag aan alle vrouwen die een moederhart voor hun kinderen hebben. In de Bijbel vinden we vele voorbeelden van godvrezende moeders die een prachtig voorbeeld voor ons zijn om na te volgen. Vandaag wil ik kort drie voorbeelden – drie verschillende soorten moeders – uit Exodus 1-2 bespreken.
Dit lijkt misschien een vreemde naam voor velen van ons, maar het is eigenlijk een prachtige naam die "De glorie van Jahweh" of "Jehova is glorieus" betekent. Houd er rekening mee dat dit was voordat God Zichzelf aan Mozes voorstelde als Jahweh (Jehova). In Exodus 1:22-2:9 wordt de naam van Mozes' moeder niet genoemd, maar Exodus 6:20 en Numeri 26:59 identificeren haar als Jochebed.
Jochebed, de dochter van Levi, werd zwanger van een prachtige jongen en verborg hem drie maanden lang. Haar natuurlijke moederinstinct om haar kind te beschermen kwam naar boven. Er staat geschreven: "Maar toen ze hem niet langer kon verbergen, nam ze een mand van riet voor hem, bestreek die met asfalt en pek, legde het kind erin en legde die tussen het riet aan de oever van de rivier. Zijn zus bleef op afstand staan om te zien wat er met hem zou gebeuren" (Exodus 2:3-4).
Hier leren we niet alleen hoe Jochebed haar zoon beschermde, maar ook dat ze een oudere dochter had, Mirjam, die de verantwoordelijkheid op zich nam om over haar jongere broertje te waken. Terwijl ze van een afstand toekeek, "daalde de dochter van de farao af om zich te baden in de rivier. Haar dienstmeisjes liepen langs de rivieroever en toen ze de ark tussen het riet zag, stuurde ze een dienstmeisje om die te halen. Toen ze die opende, zag ze het kind, en zie, het kind huilde. Toen kreeg ze medelijden met hem en zei: 'Dit is een van de kinderen van de Hebreeën.'"“
Mirjam zag dit alles en nam het initiatief om met een kant-en-klare oplossing te komen: 'Zal ik een voedster voor u gaan halen uit de Hebreeuwse vrouwen, zodat zij het kind voor u kan voeden?' Nadat haar was opgedragen te gaan, haalde ze haar moeder, Jochebed, om haar eigen kind voor de dochter van de farao te voeden.
Jochebed kreeg ook nog een zoon, Aäron. Hij wordt in Exodus 7:1 een profeet genoemd en werd Mozes' woordvoerder bij de farao (Exodus 4:14). Hij werd gewijd als de eerste priester van het Oude Testament.
Jochebeds zoon Mozes zou op een dag de wetgever, de leider en de bevrijder van Israël worden. Wat een geweldige moeder! Ze was moedig en vindingrijk in het vervullen van haar roeping, en we zien de invloed die ze op al haar drie kinderen heeft gehad.
In Exodus 2:10 lezen we: "En het kind groeide op, en zij bracht hem naar de dochter van de farao, en hij werd haar zoon. Daarom noemde zij hem Mozes, zeggende: 'Omdat ik hem uit het water heb getrokken.'" Haar naam wordt niet in de Schrift genoemd, maar historici suggereren dat zij Hatshepsut zou kunnen zijn geweest, de Egyptische prinses. Bekend om haar sterke persoonlijkheid en, naar verluidt, een rebelse inslag, zou dit kunnen verklaren waarom zij het bevel van haar vader negeerde.
Door haar daden lezen we over wat mogelijk de eerste internationale adoptie was. Na deze gebeurtenis verdwijnt ze uit de Bijbel.
Wist je dat er in de Verenigde Staten elke twee minuten een kind in de pleegzorg terechtkomt? Op een willekeurige dag bevinden zich meer dan 368.000 kinderen in de Amerikaanse pleegzorg. Alleen al in 2022 wachtten ongeveer 108.877 kinderen in de pleegzorg op adoptie.
Deze twee vroedvrouwen komen voor in Exodus 1:15-21. Ze weigerden de baby's te doden die door de Hebreeuwse vrouwen ter wereld waren gebracht, ook al was dat in directe ongehoorzaamheid aan het decreet van de farao. Ze vreesden God en grepen in om het leven van deze kinderen te beschermen.
De naam Shiphrah betekent 'mooi' en de naam Puah betekent 'glans' of 'schittering'. Wat is het prachtig om te zien hoe mensen zich inzetten voor het leven van anderen – hoe ze een jonge persoon helpen en laten stralen! Dát is wat het betekent om een moeder te zijn door middel van belangenbehartiging.
Of we het nu hebben over biologische moeders, adoptiemoeders of moeders die zich inzetten voor hun kinderen, het is belangrijk te beseffen dat alle moeders – en alle vrouwen die van kinderen houden – een door God gegeven liefde en instinct delen om te zorgen voor degenen die aan hen zijn toevertrouwd. Dit komt voort uit het hart van God, omdat deze aard ook in God zelf te vinden is.
In Deuteronomium 32:11 wordt God beschreven als “een arend die zijn nest opzweept, boven zijn jongen zweeft, zijn vleugels uitslaat, ze opneemt en op zijn vleugels draagt.” In Psalm 22:9-10 is Hij bezorgd om Zijn volk zoals een vroedvrouw voor de kinderen zorgt die ze ter wereld brengt. Jesaja zegt dat Hij Zijn kinderen nooit vergeet, net zoals een voedende moeder haar baby niet vergeet (Jesaja 49:15). In Jesaja 66:13 wordt Hij beschreven als iemand die Zijn volk troost zoals een voedende moeder. Hosea portretteert Hem als een moederbeer die woedend wordt wanneer haar jongen haar worden afgenomen.
De Heer Jezus zei over Jeruzalem: “O Jeruzalem, Jeruzalem, die profeten doodt en hen stenigt die naar haar gezonden worden! Hoe vaak heb Ik uw kinderen willen vergaderen, zoals een hen haar kuikens onder haar vleugels verzamelt, maar u wilde niet” (Matteüs 23:37).
Al deze verzen helpen ons inzien dat het moederschap de aard en het karakter van God weerspiegelt – die alwetend, almachtig en alomtegenwoordig is.
Waarom is dit belangrijk? Soms horen we Moederdagboodschappen die de lat zo hoog leggen dat elke moeder zich ontoereikend en onvoldoende voelt voor de taak. Maar omdat het moederschap een van de eigenschappen is waarmee God Zichzelf vergelijkt, neemt dit de druk weg bij moeders om perfect of bovenmenselijk te zijn.
Lieve moeders, terwijl jullie er elke dag naar streven de beste moeder te zijn die jullie kunnen zijn, besef dan dat jullie niet alleen zijn. Jullie hoeven niet perfect te zijn – Hij ís perfect, en jullie hoeven dat ook niet te zijn! Jullie hoeven alleen maar van het kind te houden dat aan jullie is toevertrouwd en te vertrouwen op Degene die jullie ziet, jullie situatie kent en jullie kan leiden en sterken.