Hakuna aliyeelewa jinsi maumivu makali ya Hana yalivyokuwa makubwa au jinsi alivyohisi kuvunjika moyo. Mumewe alitafuta msaada kwa kumkumbusha jinsi hali yake ilivyokuwa nzuri kwa kusema, “Je, mimi si bora kwako kuliko wana kumi?” Labda alimaanisha mema, kama wengi wanavyofanya wanapojaribu kumsaidia mtu anayeumia sana. Lakini hakuelewa roho iliyovunjika. Eli kuhani alimhukumu vibaya, akitukumbusha kwamba hata viongozi wa kiroho wanaweza wasiweze kuingia katika maumivu yetu (mstari wa 12). Maandiko yanasema, “roho ya mtu itamfanya ashinde ugonjwa wake, lakini ni nani awezaye kustahimili roho iliyovunjika?” (Mithali 18:14).

Hana angeweza kugeukia wapi kupata msaada? Alimimina moyo wake kwa Bwana. Sala ya Hana ndiyo sala ya kwanza kabisa ya mwanamke iliyoandikwa katika Biblia. Angalia ilikuwa sala ya kimya kimya kutoka moyoni mwake! Haikuwa kwa ajili ya kujionyesha, wala kwa ajili ya mtu mwingine yeyote isipokuwa Bwana! Kuvunjika kwa Hana kunamsukuma kwa Bwana, si mbali naye. Ingawa maumivu yake yalihusisha yote—roho (1:5), roho (1:10, 15), na mwili, kwa sababu alikuwa akilia—Hana hakuruhusu “uchungu wa roho” wake umfanya awe “mwanamke mwenye uchungu,” lakini alitupa maumivu yake mbele za Bwana aliyemjali (1 Pet. 5:7).

Tunapoumia kwa uchungu, tunaweza kwenda moja kwa moja kwenye chumba cha kiti cha enzi cha Mungu. Waebrania 4:16 inatukumbusha pendeleo kubwa tulilonalo: “Basi na tukikaribie kiti cha neema kwa ujasiri, ili tupewe rehema, na kupata neema ya kutusaidia wakati wa mahitaji.”