प्रेरित पत्रुसले यो पत्र ती विश्वासीहरूलाई लेख्छन् जो शत्रुतापूर्ण संसारमा बाँचिरहेका छन्—ख्रीष्टको लागि बाँच्न चाहनेहरूका लागि शत्रुतापूर्ण।.

यद्यपि तिनीहरू यस क्षेत्रमा छरिएका छन्, पत्रुस चाहन्छन् कि तिनीहरूले ख्रीष्टमा आफ्नो स्थान महसुस गरून्। उनी तिनीहरूलाई तीर्थयात्री भन्छन्, जसको अर्थ ती हुन् जो सम्बन्धित छैनन्, जो केवल त्यहाँबाट गुज्रिरहेका छन्, जो घर होइनन् तर विदेशी भूमिमा छन्। उनी चाहन्थे कि उनीहरूलाई यो तथ्यको बारेमा सचेत गरून् कि उनीहरूको "नागरिकता स्वर्गमा छ" (फिलिप्पी ३:२०), र यो नागरिकता पहिले आउनु पर्छ। तिनीहरू रोमी साम्राज्यका नागरिक हुन सक्छन्, तर तिनीहरू वास्तवमा परमेश्वरका तीर्थयात्रीहरू हुन्, आध्यात्मिक विदेशीहरू जसले "जग भएको शहर, जसको निर्माता र निर्माता परमेश्वर हुनुहुन्छ" खोजिरहेका छन् (हिब्रू ११:१०)। यसले संकेत गर्दछ कि उनीहरूको पार्थिव नागरिकता दोस्रो दर्जाको छ। तिनीहरूले आफूलाई अस्थायी रूपमा विदेशी वातावरणमा बस्ने रूपमा हेर्नुपर्थ्यो (हेर्नुहोस् १ पत्रुस २:११-१२)।.

पत्रुसले तिनीहरूलाई संसारबाट पछि हट्न, मठमा जान, तिनीहरू बस्ने शत्रुतापूर्ण संसारबाट अलग्गिन भन्दैनन्। बरु, उनको इच्छा तिनीहरूलाई शैतानको प्रतिरोध गर्न बलियो बनाउने र बलियो बनाउने शिक्षाले इन्सुलेट गर्ने थियो (५:७), र "तिमीमा भएको आशाको कारण सोध्ने हरेकलाई नम्रता र डरका साथ बचाउ दिन तयार रहनु" (३:१५)। आज विश्वासी यस संसारको धाराको विरुद्धमा निरन्तर माथितिर पौडी खेलिरहेको छ। यदि हामीले यस संसारमा हाम्रो स्थानलाई बिर्सियौं भने, हामी निराश हुनेछौं। हामीले स्वर्गीय आशामा आफ्नो नजर राख्नुपर्छ, यसलाई टाढाबाट हेर्नुपर्छ, यसलाई अँगाल्नुपर्छ, र हामी "पृथ्वीमा अपरिचित र यात्री" हौं भनेर स्वीकार गर्नुपर्छ (हिब्रू ११:१३)।.

आजको लागि एङ्कर:
हामी उजाडस्थानमा तीर्थयात्री हौं: हाम्रो बासस्थान शिविर हो;
सिर्जना गरिएका चीजहरू, यद्यपि रमाइलो, अब हामीलाई मृत्युको छाप लगाउनुहोस्।.
– एम. बाउली