“"यद्यपि नेभाराको रुखमा फूल नलागोस, न त दाखको बोटमा फल नलागोस; जैतुवो फल फल्न सोडोस्, र खेतले अन्न नउबारोस्; बथानबाट बथान काटिदेओस्, र गोठमा बथान नहोस्‍तैपनि म परमप्रभु मेरो परमेश्वरमा धन्यवाद, म शक्तिकोमा रमछु; उहाँले मेरा खुट्टाहरू मृगका खुट्टाहरू जस्तै, र उहाँले मलाई मेरो अग्ला पहाड, हिन्डनहरू जोड्नुहोस्। प्रमुख संगीतकारलाई। मेरा तारवाजहरू सहित।”
हबकूक ३:१७-१९

हबक्कूकले यो पुस्तक दुःखले भरिएको हृदयले सुरु गर्यो, तर उनको एक गीतको साथ उच्च स्वरमा प्रस्तुती! परमेश्वरले गरिरहनुभएको थियो र मानिसहरूले सर्वोच्च आइपर्ने न्यायको बारेमा उनको अलमल्लमा परेका थिए। उसले परमेश्वरको मार्गहरूको बारेमा सोच्न सुरु गर्यो, तर अब उसले परमेश्वरको प्रशंसा गर्छ। के फरक पर्यो? अध्याय दोमा, हबक्कूक ईश्वर महिमा व्यस्त हुन थाले, सिनाई देखे इजिप्ट, समुद्र तटको लाल र प्रतिज्ञाको भूमिसम्म मानिसहरू परमेश्वरका मार्गहरू पत्ता लगाउँछन्। अब, आफ्नो चिन्तन समाप्त हुन्छ, उसको स्वीकार पनि हुन्छ, उसको परमेश्वरमा भरोसा हुन्छ!

हबक्कूले भावनात्मक प्रेम गरे कि जब बेबिलन भूमि समाप्त हुन्छ र को पतन हुन्छ, त्यस्तै बेला धेरै हटके (२:१७)। तर उसको यो पनि मनमा लाग्थ्यो, परमेश्वर अझै पनि सिंहासनमा हुनुहुनेछ! उहाँ आनन्दित हुन सक्नुहुन्थ्यो। ओठहरू काँप हुन सक्छ र सुखा खुट्टाहरू काँप हुन सक्छ (३:१६), तर उनको हृदय गाउन थाल्यो! हबक्कूलाई भनिएको सबै कुरा हुनै थियो, धेरैजसो मानिसहरू बसेर रोएका थिए, तर उसले पहाड चढ्न तयार थियो!

मकूस १४:२६ को बारेमा सम्झन्छु। प्रभु येशू किद्रोन खोला पारी क्रूसको बाटोमा गेतसमनी जान लाग्नुभयो, तर उहाँले एक भजन गाउ र जैतून डामान्डा जानुभयो। अप्पीको जेलमा फिलिप पावल र सिलासलाई पिटाइ र कैयन, तैपनि तिनीहरूले आफ्नो परमेश्वरको प्रशंसामा आफ्नो स्वर मिलाए!

परमप्रभुले अङ्माध्यारो रातमा पनि गीत दिन सक्नुहुन्छ (अय्यूब ३५:१०)। जब हामी दिनमा उहाँको करुणामा सक्रिय हुन्छौं, रातमा उहाँको गीत हामी गरौं (भजनसंग्रह ४२:८)। भजनरचयिताले बताउन सक्छु, "म रातमा मेरो गीत सम्झन्छु; म मेरो हृदय भित्र छु, र मेरो आत्माले लगनशीलतापूर्वक खोजी गर्छु।" हबकले त्यो अनुभव गरे जब उसको परमेश्वरमा रमकू थियो, जो उनको मुक्ति शक्ति र हुनहुन्थ्यो!

आजको लागि एकर:
रातको अंध्यारोमा पनि, प्रभु तिम्रो हृदयको प्रशंसाका गीतहरू भर्न सक्षम हुनुहुन्छ।.