Tumaini tulilonalo kama wafuasi wa Yesu Kristo linapaswa kuwa na athari katika kila eneo la maisha yetu, ikiwa ni pamoja na jinsi tunavyoona kifo. Mtume Paulo angeweza kusema, “Kwa maana kwangu mimi, kuishi ni Kristo, na kufa ni faida” (Flp. 1:21). Angeweza kusema hivi kwa sababu alijua tumaini lake lilikuwa limeunganishwa na Mtu katika utukufu ambaye alikuwa amejihakikishia nafasi yake mbinguni, akitoa maisha yake kwa ajili ya Paulo na kila mtu ambaye angeweka imani yake katika kazi iliyokamilika ya Kristo msalabani!

Kila siku, zaidi ya watu 5,000 hufa duniani kote. Baadhi hufa kutokana na sababu za asili, wengine kutokana na ajali mbaya, na wengine kutokana na uhalifu. Kwa wengine, kifo kinatarajiwa, huku kwa wengine kikija bila kutarajiwa. Kwa sababu dhambi iliingia ulimwenguni, kifo ni sehemu ya maisha. Lakini kwa wale ambao wamegundua kuwa ni wenye dhambi, na wamemjia Mungu kupitia Mwanawe mpendwa, Bwana Yesu, kifo ni chombo tu kinachotupeleka mbele ya Bwana wetu aliyebarikiwa! Kwa sababu ya tumaini katika Kristo, kifo kinaonekana kama mwanzo, si mwisho! Kwa kuwa Kristo ameshinda kifo (1 Kor. 15:20–28), tumaini tulilonalo kwake linatupa ujasiri wa kutoogopa. Akiwa amelala kitandani mwake cha mauti, Mpuritani John Owen aliandika, "Mimi bado niko katika nchi ya wanaokufa, lakini natumaini hivi karibuni kuwa katika nchi ya walio hai."“

Daudi angetukumbusha kila mmoja wetu kwamba kifo ni kivuli tu (Zab. 23:4), ambayo ina maana kwamba nuru ipo. Nuru iliyopo kwa kila mwamini ni Bwana Yesu Kristo. Mwamini ni wa Kristo katika uzima, na mwamini ni wa Kristo katika mauti! Hili ndilo tumaini ambalo ametupatia kila mmoja wetu alipotoa maisha yake kwa ajili yetu, badala yetu, msalabani. Tunapoweka imani yetu kwake na kazi yake iliyokamilika, tumaini hili ni letu! Je, ni lako leo?

Mtangazaji wa Leo:
Kutoka kwake, ambaye ananipenda sasa vizuri sana,
Ni nguvu gani roho yangu inaweza kuitenganisha?
Uzima, au mauti, au dunia, au kuzimu?
Hapana; Mimi ni wake milele.
– James Small