आगूरले प्रभुसँग दुई विशेष कुराहरू मागे: इमानदारी र सन्तुष्टि। हामीले उनको इमानदारीको चाहनालाई हेरेका छौं; अब हामी यस प्रार्थनाको दोस्रो भागलाई हेरौं, परमेश्वरले उनलाई प्रदान गर्नुभएको कुरामा सन्तुष्ट हुने उनको इच्छा। यसलाई सन्तुष्टि भनिन्छ। प्रेरित पावलले लेखे, "सन्तुष्टिसहितको ईश्वरीय भक्ति ठूलो लाभ हो ... किनकि पैसाको प्रेम सबै प्रकारका खराबीको जरा हो" (१ तिमोथी ६:६, १०)। यी पदहरूले हामीलाई हाम्रो प्राथमिकता कहाँ राख्नु पर्छ भनेर सम्झाउँछन्।.

हाम्रा आवश्यकताहरूको लागि प्रार्थना गर्नुमा कुनै गल्ती छैन: “हामीलाई आज हाम्रो दैनिक रोटी दिनुहोस्” (मत्ती ६:११)। तर हामीले “के खाऔंला? वा के पिऔंला? वा के लगाऔंला?‘ भनेर चिन्ता गर्नु हुँदैन किनभने यी सबै कुराहरू पछि अन्यजातिहरूले खोज्छन् ... तर पहिले परमेश्वरको राज्य र उहाँको धार्मिकताको खोजी गर, र यी सबै कुराहरू तिमीहरूमा थपिनेछन्’ (मत्ती ६:३१-३३)। हामी प्रेरित पावलमा यो सन्तुष्टि देख्छौं जब उनले लेखे, ‘मैले तृप्त हुन र भोकाउन, प्रशस्त हुन र अभाव भोग्न दुवै सिकेको छु’ (फिलि. ४:१२)। जब हामी येशू ख्रीष्टलाई पछ्याउँछौं, उहाँ चाहनुहुन्छ कि हामीले हाम्रो हरेक आवश्यकताको लागि उहाँमाथि भरोसा गरौं, चाहे त्यो जतिसुकै ठूलो होस् वा सानो!

हामी असन्तुष्ट संसारमा बाँचिरहेका छौं, र सबै विज्ञापनहरूले हामीलाई भन्छन् कि हामी पनि सन्तुष्ट हुनु हुँदैन। तर हामीलाई अगुरको मनोवृत्ति चाहिन्छ जो प्रभुले प्रदान गर्नुभएको कुरामा सन्तुष्ट हुन चाहन्थे। प्रभु हाम्रो उद्देश्य बनून्, र उहाँले हामीलाई उहाँको दैनिक आशीर्वादमा सन्तुष्ट हुन मद्दत गरून्; र, यदि आवश्यकता छ भने, हामी प्रदान गर्न उहाँको भलाइमा भर परौं!

आजको लागि एङ्कर:
परमेश्वरमाथि मात्र भर पर्नु र उहाँले दिनुभएको कुरामा सन्तुष्ट हुनु साँच्चै ठूलो लाभ हो!